Αρτέμης/Ευθύμης-Στίχοι από Ατσάλι,Ρυθμοί μεγάλοι Και καμία προπαγάνδα,
δεν αρκεί για να το σταματήσει,
στο 'χα πει, αλλά δεν είχες εννοησει,
ότι δεν είμαι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει!
Και διατηρώ ακόμα,
μέσα στην σηπεδώνα,
την ελληνική γραμμή
και το ελληνικό το χρώμα...
Όλοι με βάτες
όλοι με τις ίδιες γραβάτες
όμοιες φάτσες
κάνουνε τις ίδιες γκριμάτσες
όλοι οι σπαστές
προβάλλονται σα ριζοσπάστες
κάνουνε κάστες
και βάζουν γύρω γύρω γλάστρες!!!
...brothers and sisters of the pale forest
children of night
who among you will run with the hunt?
Βοσκάω μες στο Ροζγουέλ, είμαι από χωριό, δεν είμαι 'γώ
Το Σκάω σκέτο όμως δεν πίνω από μικρός, δεν είμαι 'δω
Στρατόπεδο όλη η χώρα, Guantanamo πρωθυπουργό
Φωνάζουν τα σκυλιά σου μα δεν τά 'χω τα όπλα εγώ
Ανοίγω το ψυγείο για να φύγω, να βγω και α πάρω μια ανάσα, λάσκα
Έχω κι αίμα στη φάτσα, σάλτσα, Λας Βέγκας - σκυλάδικο η βάρκα
Κουκαράτσα του Κάφκα, μένω σε γιάφκα
Από 'δω 'ναι οι πουτάνες κι από 'κει 'ναι η πιάτσα
Είδες το τυρί, είδες το χαρτί μα δεν είδες τη φάκα
Είναι τίγκα η pinata, σπάστα
Τα μπουζούκια βαράνε την intifada, κάφτα
Παρακράτος η μάκα, κολυμπάνε στα σκατά για να φάνε τα πάντα
Σκοπευτής στην ταράτσα, σουλάτσα
Σκατό στην κάλτσα, για την κυράτσα και το μαλάκα
Κάνε μου τράκα μια ατάκα για την ατάκα, τάχα μου τάχα
Να 'χα μονάχα λίγο αγάπη και χρόνο και λίγα φράγκα...
μα ΧΑ ΧΑ ξαναμπαίνω...
την κατάλληλη στιγμή, πατρίδα μου η γη
φαίνεσαι από το αγκομαχητό σου το αγωνιώδες
οι σκύλοι κατουρούσαν το δικό σου ιδεώδες
μου λες έχω ξεφύγει, το σύστημα με πνίγει
μα η καρδιά μου ανοίγει
όταν βλέπω τυλιγμένα μες στις φλόγες γ@μημέν@ μπατσικά