Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τον ΑΕ, με μόνο μερικές επισημάνσεις
AE έγραψε:
Βήμα 1: Η στάση μας απέναντι στο πρόβλημα πρέπει να γίνει πιο ειλικρινής
Υπάρχει μια αφελής έως κακή νοοτροπία, που δυστυχώς είναι κυρίαρχη: «Δεν με πειράζει αν ο συνάδελφός μου είναι διεφθαρμένος. Εγώ πρέπει να κοιτάω τη δουλειά μου». Η άποψη αυτή είναι ανειλικρινής. Μια ειλικρινής διατύπωση θα ήταν η εξής: «Ο άλλος μπορεί να είναι όσο διεφθαρμένος θέλει, εφόσον αυτό δεν έρχεται σε αντιπαράθεση με το συμφέρον μου. Βεβαίως, αν τυχόν συμβεί κάτι τέτοιο, θα τον τσακίσω».
Με αυτή την τοποθέτηση διαφωνώ. Θεωρώ ότι τα φαινόμενα αυτά πρέπει να "τσακιστούν", όχι επειδή έρχονται σε αντιπαράθεση με το συμφέρον μας. Ένα φοιτητή που είναι διαβασμένος και διαβάζει
για να μάθει και όχι για να πάρει βαθμό στο μάθημα, δεν πρέπει να τον ενδιαφέρει τι κάνει ο διπλανός του με όρους ανταγωνισμού ή σύγκρουσης συμφερόντων. Δεν πρέπει να τον ενδιαφέρει, αν ο διπλανός του θα πάρει το ίδιο πτυχίο με τις μισές γνώσεις ή όχι. Πρέπει, όμως, να τον ενδιαφέρει πώς και αν, αυτές οι πρακτικές γίνονται παθογενές κτήμα για ολόκληρη την κοινωνία.
Στο ίδιο μήκος κύματος, τη Σχολή, θεσμικά, οφείλει επίσης να την ενδιαφέρει, γιατί είναι θέμα προσανατολισμού και εκπαιδευτικού έργου: Τι επιστήμονες θέλουμε να παράγουμε; Κριτικά σκεπτόμενους; Παπαγάλους; Ποιες κοινωνικές πρακτικές οφείλουμε να ξεριζώσουμε από τη νέα γενιά;
Εγώ, πχ, δε θα πήγαινα ποτέ να καρφώσω συμφοιτητή μου, ακόμα κι αν είχα αποδείξεις. Μπορεί και να κάνω λάθος, δεν ξέρω. Τις κοινωνικές παθογένειες, θεωρώ, ότι δεν τις ξεριζώνεις με "κουκούλες".
Προφανώς, εδώ μπαίνει ένας αστερίσκος στο θέμα γνωστής και μη εξαιρετέας παράταξης, που πατάει πάνω στη μιζέρια που το κόμμα της προωθεί, για να έχει πολιτικά οφέλη. Και για να προλάβω τον οποιονδήποτε, το έχω θίξει αυτοπροσώπως το θέμα, επώνυμα, στον κοσμήτορα της σχολής,
παρουσία του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού Συλλόγου.
AE έγραψε:Δεν ξέρω τι σοβαρό ψυχικό τραύμα θα πάθει το βρέφος των 22 ετών αν μάθουν οι φίλοι του ότι κόπηκε, σίγουρα όμως το τραύμα αυτό θα είναι μικρότερο σε σχέση με το να δει τον απίθανο τύπο που δεν είχε εμφανιστεί ποτέ στο μάθημα να το περνά πανηγυρικά. Η δημοσιοποίηση των ονομάτων και βαθμών, όσο νά ‘ναι δυσχεραίνει τους μαζικούς, τουλάχιστον, μηχανισμούς διαφθοράς.
+100000000000 κάποιος έπρεπε να το πει !!! Αυτή η "φοβία", να σημειώσω ότι, δυστυχώς, κυκλοφορεί και στο φόρουμ
Και μερικά δικά μου επί του θέματος:
α)
Αλήθεια,επειδή, πάντα υπάρχει και η αντίθετη όψη του νομίσματος και μου αρέσει να είμαι δίκαιος, πόσο "μη πελατειακό" είναι, φοιτητές να βαθμολογούνται στην εξέταση ή/και να εξετάζονται σε θέματα εξαμήνου πολύ επιεικώς, απλά και μόνο επειδή ο καθηγητής "ξέρει τη φάτσα τους" από το μάθημα;
β)Θεωρώ ότι σε κάθε μάθημα, αν ο καθηγητής έχει όρεξη και δημιουργικότητα, μπορεί η εξέταση να είναι τέτοια, ώστε να ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να αντιγράψεις ή να χρησιμοποιήσεις το κινητό σου. Υπάρχουν πολλά που μπορείς να κάνεις: Από το να βάλεις διαφορετικές ομάδες, μέχρι το να βάλεις ερωτήσεις κρίσεως ή/και παγίδες, όχι για να κόψεις, όμως, τον κόσμο, αλλά τέτοιες, ώστε να μπορείς να καταλάβεις ποιος έχει αντιγράψει και ποιος όχι. (+ οι ανοιχτές σημειώσεις όπως πολύ σωστά αναφέρει ο ΑΕ). Η συσκευή για τα κινητά που ακούγεται, αν και το δικό μου είναι μπακατέλα, οπότε δε με ενδιαφερει
, θεωρώ ότι δε λύνει το πρόβλημα. Ας προσπαθήσουν πρώτα οι καθηγητές. Αρκετά μαθήματα "πρότυπα" στη σχολή, αποδεικνύουν ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό.
γ)Ας αρχίσουμε επιτέλους να σκεφτόμαστε πιο πολύ τις απαλλακτικές εργασίες, που "απο-εξεταστικοποιούν" τη σχολή, επικεντρώνοντας στη γνώση.
Υ.Γ. Εκτός αν έχουμε την αντίληψη ότι δε θέλουμε την αστική γνώση και καλά κάνουμε και αντιγράφουμε. Ήτοι, στον κομμουνισμό τα σίδερα θα μπαίνουν διαφορετικά στην πλάκα.
