Αλλά από που ως που είναι το ύψιστο μέσο αντίδρασης; Επηρρεάζει την πολιτική ηγεσία αν εμείς θα κάνουμε μάθημα μερικές μέρες λιγότερες;
Στα μη ένοπλα επαναλαμβάνω μέσα πίεσης και πάλης (μυρίζομαι Markisio πάλι

), εγώ προσωπικά (υποκειμενικό είναι αυτό) τοποθετώ την κατάληψη σε κορυφαίες θέσεις από πλευράς έντασης και (δυνητικής) πίεσης γιατί στερεί από ένα χώρο τις (κρατικές) χρήσεις του, τον αδρανοποιεί (δεν στερεί βέβαια τις χρήσεις γενικώς, αφού αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ζυμωθεί πολιτικά το κίνημα εκεί μέσα, προβολές, ομιλίες κ.ο.κ). Φυσικά και επηρεάζει την πολιτική ηγεσία γιατί χάνει τον έλεγχο της σχολής και τη λειτουργία που αυτή περιμένει από αυτόν, και αυτή τίθεται υπό τον έλεγχο των καταληψιών. Για αυτό και θεωρώ ότι απαξιώνεται όταν την επικαλούμαστε κάθε τρεις και λίγο και τη χρησιμοποιούμε εκτεταμένα και άσκοπα. Απαξιώνεται και στα μάτια της κοινωνίας (γίνεται ακόμα μια συνηθισμένη αντίδραση που δεν προκαλεί αντανακλαστικά στην κοινή γνώμη), αλλά εκφυλίζεται και ως μέσο αντίδρασης, αφού είναι ένα αναμενόμενο μέτρο πίεσης από το κράτος που προσαρμόζει αντίστοιχα της πολιτικές του.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι καταλήψεις που κάνουμε στις σχολές είναι αστείες μπροστά σε καταλήψεις άλλου είδους. (καταλήψεις στέγης, καταλήψεις εργοστασίων κ.ο.κ)
Τώρα θα μου πεις ότι μιλάω θεωρητικά, ότι δεν έχουν έτσι τα πράγματα στην πραγματικότητα κτλ. Και εγώ σου λέω...αν την είχαμε κρατήσει ως ακραίο μέσο πίεσης (και δεν την είχαμε κάνει μια...τυπική διαδικασία) μήπως θα ήταν αλλιώς η αποδοχή της από τον κόσμο;
Όσο για τους αναρχικούς, νομίζω ότι δεν ψηφίζουν όχι απλά από αντίδραση, αλλά γενικότερα δεν πιστεύουν στη δημοκρατία.
Δεν πιστεύουν στην αστική δημοκρατία, δηλαδή στο θεσμικό δημοκρατικό σύστημα ως έχει. Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφοροποιήσεις, αλλά όλοι υποστηρίζουν μια αμεσοδημοκρατική δομή (σε γενικές γραμμές). Αν ξέρει κάποιος από το χώρο καλύτερα ας με διορθώσει/επαυξήσει.
Δεν καταλαβαίνω, φαντάζει ουτοπία ένα ανεξάρτητο πλαίσιο ή είναι κάτι αποδοκιμαστέο;
Όχι καθόλου. Απλά εννοώ ότι μπορεί να υπάρχει συμμετοχή στη διαδικασία χωρίς απαραίτητα να μπαίνουμε στη διαδικασία κατάθεσης πλαισίων. Αρχικά με παρεμβάσεις και σχολιασμό. Εν τέλει, ίσως αν κριθεί απαραίτητο, να έρθουν και οι αντιπροτάσεις. Αλλά αρχικά τουλάχιστον, δρας ως πίεση για να αλλάξουν οι υπάρχουσες συλλογικές δομές γιατί το να φτιάξεις δικές σου σου κοστίζει αρκετά περισσότερα (σε όλα τα επίπεδα).