Αξιοσημείωτα Κτίρια και Τεχνικά Έργα!

[Alucard]

Για να μη μας λένε μόνο μπετατζήδες, αλλά και μαραγκούς, ιδού η μεγαλύτερη ξύλινη κατασκευή στον κόσμο (αυτή υπάρχει, όχι μακέτα )

http://10me3.blogspot.com/2011/03/blog- ... 6879d628f4
(Πατήστε άφοβα ότι είστε πάνω από 18, σε αυτή τη σελίδα του μπλογκ τουλάχιστον δεν έχει τίποτα το μεμπτό)

Thanx στην make noise που το έστειλε...

[Alexander]

Η αρχική ιδέα για το «Metropol Parasol» ήταν για ένα γκαράζ, αλλά στη συνέχεια ανακαλύφθηκαν στην περιοχή κάποια αρχαιολογικά εκθέματα, οπότε μετατράπηκε τελικά σε μουσείο, αλλά και εμπορικό κέντρο.

http://www.youtube.com/watch?v=X8u7px_GzWQ

[intelx86]

Χτίζοντας την ΕΣΣΔ
της Κατερίνας Κολιού

Ο φακός του Φρεντερίκ Σομπέν έρχεται να αποκαταστήσει την πρωτοπορία και ανοίκεια φαντασία της αρχιτεκτονικής της περιόδου 1970-1989.

9E259717482EB5B45EE2B47F00748E3D.jpg

Πολυσυλλεκτικό κοινωνικό «πείραμα» αραδιασμένο σε δύο ηπείρους και καμιά δεκαριά χρονικές ζώνες, θεμελιωμένο σε ετερόκλητους πληθυσμούς και αντιφατικές επιρροές, η Σοβιετική Ένωση πέρασε στην Ιστορία πριν από περίπου 22 χρόνια, αφήνοντας τη θέση της σε έναν κατακερματισμένο γίγαντα, έτοιμο να πέσει στις αγκάλες του καπιταλιστικού ονείρου. Κάτι το ανήκουστο όταν οι στρόφιγγες στις οικονομικές, πολιτικές και πολιτισμικές ανταλλαγές με τον έξω κόσμο και τους δυτικούς «σατανάδες» έμεναν επί σειρά ετών ερμητικά σφραγισμένες.

1C09DC4A61AD9A9285744C5A704FDE30.jpg

Αυτή η παρατεταμένη λειψυδρία αλληλεπίδρασης και η διατεταγμένη απομόνωση από τα διεθνή τεκταινόμενα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής ήταν μοιραίο να επηρεάσουν και την αρχιτεκτονική δημιουργία της ψυχροπολεμικής υπερδύναμης, κεντρίζοντας τη φαντασία και εξαλείφοντας τον παράγοντα όσμωση από τα αρχιτεκτονικά σκαριφήματα της εποχής.

E4E1B6CE4690E2B436F662BBAAC2B7C2.jpg

Εκ του αποτελέσματος, αυτό επέδρασε ευεργετικά σε μια μερίδα αρχιτεκτόνων, οι οποίοι έκαναν κάτι περισσότερο από το να βάλουν την υπογραφή τους σε φαιάς απόχρωσης κουτιά από μπετόν αρμέ.
Ορμώμενοι από την απελευθερωτική δύναμη του «tabula rasa» και υποβοηθούμενοι από τα «χαλαρωμένα» λουριά της μετασταλινικής κεντρικής εξουσίας, άρχισαν να λειτουργούν τελείως αυθόρμητα και αντισυμβατικά, επιστρέφοντας στις ένδοξες ρίζες και απασφαλίζοντας την περόνη της φαντασίας.

92B056C9F8D21787A7FFF95F115FDEBB.jpg

Χαοτικά, αυστηρά γεωμετρικά ή ανέλπιστα ρευστά, τα παραγόμενα προϊόντα σε μερικές περιπτώσεις φλέρταραν με την αβανγκάρντ, τον εξπρεσιονισμό και τον κονστρουκτιβισμό, ενώ σε άλλες αντηχούσαν το αντισυμβατικό πνεύμα πρωτοπόρων της αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα όπως ο Ισπανός Γκαουντί και ο Βραζιλιάνος Νιμάγερ. Και είτε αρέσει είτε όχι, σίγουρα πάντως παρεκκλίνουν από το μεταπολεμικό σοσιαλιστικό στερεότυπο. Ευτυχώς για τον ιστορικό του μέλλοντος, κάποιος τα εντόπισε και τα φωτογράφισε.

132F339CCAB6764EC20372AD12522080.jpg

«Κοσμικές κομμουνιστικές κατασκευές φωτογραφημένες» τιτλοφορείται το φωτογενές πόνημα του Φρεντερίκ Σομπέν, επικεφαλής επί σειρά ετών της γαλλικής έκδοσης μόδας και λάιφσταϊλ «Citizen K».

2AC9233895B4D74007DA28B53E4231FD.jpg

Γνήσιος και φιλοπερίεργος πολίτης του κόσμου, ο Σομπέν γεννήθηκε στην Πνομ Πενχ της Καμπότζης το 1959 από Γάλλο πατέρα και Ισπανίδα μητέρα και αναφέρει την αρχιτεκτονική και τα ταξίδια στα μεγάλα πάθη του.

FB2DBDDAE33C9219D5745FF23556029A.jpg

Μέσα από τον συνδυασμό των δύο και από την όψιμη ενασχόληση με το φωτορεπορτάζ, προέκυψε το παράδοξο λεύκωμα από τις εκδόσεις Taschen, που κλείνει το μάτι στην ανατολική υπερδύναμη. O αγγλικός τίτλος της έκδοσης («Cosmic Communist Constructions Photographed») σχηματίζει εξάλλου το αρκτικόλεξο CCCP, λογοπαίγνιο με τη ρωσική ονομασία της ΕΣΣΔ.

66DD8058795B91800C0BADF468A98FB7.jpg

Αυτές τις ημέρες, λίγο πριν από την επίσημη κυκλοφορία του ομώνυμου 312 σελίδων λευκώματος που προγραμματίζεται για τον Μάρτιο, τα ακριβοθώρητα ενσταντανέ του Σομπέν ταξιδεύουν στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Καρλσρούη της Γερμανίας (η έκθεση ολοκληρώνεται στις 27/3).

16F85A7EE706AC534D587530F51C154B.jpg

Το μακροχρόνιο φωτογραφικό οδοιπορικό του πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα ξεκίνησε το 2003 και συνεχίστηκε ως τις ημέρες μας. Κατά τη διάρκεια της ιδιότυπης αυτής επταετίας ο κοσμοπολίτης Γάλλος όργωσε 14 πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, από τη Ρωσία, την Αρμενία, την Εσθονία και τη Γεωργία ως τη Λιθουανία, τη Λευκορωσία και την Ουκρανία και απαθανάτισε περί τα 90 αρχιτεκτονικά «ευρήματα» της τέταρτης και τελευταίας, σύμφωνα με τον ίδιο, περιόδου της σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής, της εποχής του επαναπροσδιορισμού της ταυτότητας και του σταδιακού περάσματος από το ισοπεδωτικό εμείς στο πληθωρικό εγώ. Αρχικά επρόκειτο για κτίρια που ανακάλυπτε τυχαία, στο πλαίσιο ταξιδιών.

49702C7B448CEBA9FA940FA1AEC9AE1A.jpg

Στη συνέχεια το κτίριο ήταν κάθε φορά εκείνο που υπαγόρευε τον περιπετειώδη προορισμό στα βάθη της πάλαι ποτέ σοβιετικής ενδοχώρας. Σύμφωνα με τον Σομπέν τα περισσότερα από τα εν λόγω κτίρια βλέπουν συνολικά για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας. Άλλωστε τα περισσότερα από αυτά τα κτίσματα δεν φιγουράρουν στους ιλουστρασιόν ταξιδιωτικούς οδηγούς.

8862953165D8B823DAA9F70F73554A35.jpg

Απολιθώματα του κύκνειου άσματος του υπαρκτού σοσιαλισμού, άλλα μαραζώνουν και άλλα έχουν αφανιστεί από τον χάρτη στα χρόνια που μεσολάβησαν. Αρχιτεκτονικά πειστήρια μιας κρίσιμης μεταβατικής περιόδου στην παγκόσμια ιστορία, τα σοβιετικά σουβενίρ διαχέουν ένα συνονθύλευμα νοσταλγίας και μελαγχολίας και αναδίνουν μια αίσθηση παρακμής ταυτόχρονα.

EE3C66D5DFE00377FB92B26613ED251D.jpg

Ούτε ακριβώς ρετρό ούτε ακριβώς φουτουριστικά και ταυτόχρονα σχεδόν ουτοπικά, τα «ορφανά» οικοδομήματα που ξετρύπωσε ο φακός του Γάλλου δημοσιογράφου μοιάζουν με κάδρα από ταινία επιστημονικής φαντασίας που παρεμβάλλονται στον μουντό επίλογο της σοβιετικής εποποιίας, αποκαλύπτοντας το άλλο, ξεχασμένο πρόσωπο του ανατολικού μπλοκ.

757F78B50B8DB9674195214D8A317768.jpg

Όσο για τα δημιουργικά μυαλά που κρύβονται πίσω από αυτά τα μνημειώδη οικοδομικά εγχειρήματα των «μουδιασμένων» δεκαετιών του 1970 και του 1980, αρκετοί έμειναν στην απόλυτη αφάνεια και μερικοί έτυχαν περιορισμένης εμβέλειας αναγνώρισης, ενώ άλλοι προκάλεσαν, άθελά τους, ρίγη ανησυχίας στους δυτικούς στρατιωτικούς κύκλους – για ένα διάστημα το «Ξενοδοχείον της φιλίας», για παράδειγμα, ένας κυλινδρικός ογκόλιθος δίπλα στο κύμα, στη στρατηγικής σημασίας χερσόνησο της Γιάλτας, θορύβησε τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες που θεωρούσαν ότι επρόκειτο για ένα «έργο-βιτρίνα» πίσω από το οποίο κρυβόταν το υποχθόνιο σχέδιο κατασκευής μιας βάσης εκτόξευσης πυραύλων. Και ύστερα ήρθε ο Γκορμπατσόφ...

* Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 6 Φεβρουαρίου 2011.
Πηγή: Το Βήμα

[merde_conserve]

Πολύ καλό admin, μπράβο!

Y.Γ και αυτό για όποιον λέει ότι το beton είναι άψυχο...το beton είναι απλά (ακόμα) ένα υλικό. Την "ψυχή" τη δίνουμε εμείς.

[amelie_a]

Η ινδική εταιρεία Tata Group παρουσιάζει το σπίτι των 500 ευρώ.
Πρόκειται για ένα σπίτι – προκάτ, 20 τετραγωνικών μέτρων, με τοίχους, εξωτερικούς και εσωτερικούς, από ίνες κοκοφοίνικα ή από γιούτα, που κατασκευάζεται μέσα σε μια εβδομάδα.

Εννοείται πως στην τιμή δεν περιλαμβάνονται μόνο οι τοίχοι αλλά και όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή παράθυρα, σκεπές, πόρτες αλλά και ανέσεις για τον ιδιοκτήτη του.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως το μόνο μειονέκτημά του είναι η μικρή σχετικά διάρκεια ζωής, αν και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως στέγη για άπορους ή να τα προσφέρει δωρεάν το κράτος σε όσους αδυνατούν να έχουν ένα σπίτι.

Για περισσότερες πληροφορίες αλλά και για να δείτε φωτογραφίες και βίντεο για το πώς θα είναι αυτό το καταπληκτικό σπιτάκι ( )κοιτάξτε εδώ:
http://asfiktiko.blogspot.com/2011/07/500.html
http://www.newsbomb.gr/diethnh/story/69 ... e-500-eyrw

[Becoming_I]

Το Παθητικό Σπίτι είναι μια ολόκληρη κοσμοθεωρία σε εποχές οικονομικής και περιβαλλοντικής κρίσης. Το Παθητικό Σπίτι της Πεντέλης που χτίζει η Project15 είναι και το πρώτο που θα πιστοποιηθεί επίσημα στην Α. Μεσόγειο.

Η ανάβαση στο σπίτι της Πεντέλης έγινε υπό θερμοκρασιακές συνθήκες ….Σαχάρας.
Σε «διακεκαυμένη ζώνη» και η περιέργειά μου για ένα κτίσμα με απόλυτα στεγανοποιημένο κέλυφος, με ξύλινα παράθυρα τριπλών τούρμπο ενεργειακών κρυστάλλων, με δαιδαλώδεις ειδικούς άσπρους αεραγωγούς μέσα και γύρω από το σπίτι, χωρίς θέρμανση, αλλά ζεστό το χειμώνα, χωρίς κλιματισμό, αλλά δροσερό το καλοκαίρι, με ένα «κατσαρό» αλλά θαυματουργό μονωτικό αφρό στους τοίχους…Διαβάζοντας για όλα αυτά η φαντασία μου ταξίδεψε αμέσως στη γνωστή αμερικανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας. Ένα … Star Trek στον πλανήτη Γη;
Όταν όμως άνοιξα την κεντρική πόρτα και μπήκα στο σαλόνι η φαντασία μου προσγειώθηκε απότομα. Ήμουν σε ένα κανονικό σπίτι! Οι εργάτες έκαναν τις συνηθισμένες οικοδομικές εργασίες χωρίς να μου πολυδίνουν σημασία, ο μηχανικός έδινε σαφείς οδηγίες για την τοποθέτηση του μονωτικού αφρού… αλλά αισθανόμουν την ατμόσφαιρα πολύ πιο διαφορετική από ότι σε ένα συμβατικό σπίτι, πολύ πιο καθαρή, η θερμοκρασία πολύ πιο δροσερή… ήμουν στο Παθητικό Σπίτι, το πρώτο στη νοτιοανατολική Μεσόγειο!

Στέφανος Παλλαντζάς:«Καλή μόνωση, εκμετάλλευση των πηγών ενέργειας»

Η λογική του παθητικού κτιρίου είναι ότι προσπαθώ να δημιουργήσω αυτό το άριστο περιβάλλον που θέλει ο κάθε χρήστης στο κάθε σημείο και στο κάθε συγκεκριμένο σπίτι χωρίς αυτό να επηρεάζεται πολύ από τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες» μας εξηγεί ο Στέφανος Παλλαντζάς, πολιτικός μηχανικός, που με την εταιρεία του Project15, κατασκευάζει τέτοια σπίτια. «Το πετυχαίνω με ιδιαίτερη φροντίδα στη μόνωση του συνολικού κελύφους του κτηρίου. Αυτό σημαίνει για παράδειγμα ότι για τη Γερμανία πρέπει να μονώσω και από κάτω το κτήριο, ώστε να μην το επηρεάζει ο παγετός του εδάφους, πράγμα που στην Ελλάδα δεν χρειάζεται και δεν το κάνουμε. Φροντίζω επίσης να μειώσω στο ελάχιστο δυνατό την απώλεια ενέργειας που προέρχεται από απώλεια αέρα, από την διαπνοή της τοιχοποιίας. Επειδή το κάνω αυτό για να μειώσω τις απώλειες ενέργειας, πρέπει να φροντίσω μετά να ανανεώνεται ο αέρας του σπιτιού, να αναπνέει δηλαδή το σπίτι, όπως ανέπνεε και πριν χωρίς να χάνω την ενέργεια που έχω μέσα. Αυτό γίνεται με ένα πολύ απλό σύστημα αερισμού σαν αυτό που βάζουμε σε ένα μπαράκι στην Αθήνα για να μην μας πειράζει το τσιγάρο. Η διαφορά του είναι ότι αυτό το σύστημα αερισμού έχει ένα έξυπνο τρόπο να κατακρατά την ενέργεια που χρειάζεται μέσα στο σπίτι. Δηλαδή, ο αέρας που βγαίνει αφήνει τη θερμότητά του ή την ενέργειά του στον αέρα που μπαίνει. Με αυτόν τον τρόπο κρατάμε τη θερμοκρασία σχεδόν μονίμως στα ίδια επίπεδα».
Το εκπληκτικό στο Παθητικό Σπίτι είναι ότι εκμεταλλεύεται με τρόπο θαυμαστό την ενέργεια που παράγεται μέσα στο σπίτι, είτε από τις ηλεκτρικές συσκευές, είτε από τη θερμοκρασία του σώματός μας, είτε από την ακτινοβολία του ήλιου πάνω στο κτήριο, για τις ανάγκες θέρμανσης.

Μέχρι και 10 φορές οικονομία στην ενέργεια
Καθ. Wolfgang Feist:Ο "πατέρας" του Παθητικού Σπιτιού

Η πατρότητα του Παθητικού Σπιτιού ανήκει στο γερμανό καθηγητή Wolfgang Feist, φυσικό, που ίδρυσε και διευθύνει το Ινστιτούτο Passivhaus στην πόλη Ντάρμστατ. Στη Γερμανία, και γενικότερα στο γερμανόφωνο χώρο, αλλά και σε άλλες χώρες του Βορρά και στην Αμερική, χτίζονται όλο και περισσότερες πολυκατοικίες, δημόσια κτήρια, σχολεία, νοσοκομεία αλλά και ιδιωτικές κατοικίες κατά το πρότυπο του παθητικού σπιτιού. Τα οφέλη είναι πολλαπλά όπως μας εξηγεί ο γερμανός καθηγητής:
«Το κυριότερο είναι το πολύ άνετο μικροκλίμα στο σπίτι με σταθερή θερμοκρασία. Αυτό μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν όλοι οι κάτοικοι τέτοιων σπιτιών. Το δεύτερο, εξίσου σημαντικό, είναι η ενεργειακή απεξάρτηση ή ελάχιστη εξάρτησή του από το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο. Αυτό σημαίνει πολύ χαμηλή ενεργειακή κατανάλωση. Για παράδειγμα, στη Γερμανία μια οικογένεια πληρώνει κατά μέσο όρο 3.000 ευρώ τον χρόνο μόνο για θέρμανση σε ένα συμβατικό σπίτι. Σε ένα Παθητικό Σπίτι, όμως, το κόστος δεν ξεπερνά τα 200 ευρώ το χρόνο, τόσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα στα δύο σπίτια".
Αλλά δεν είναι μόνο η οικονομική πτυχή. Λιγότερη κατανάλωση ενέργειας σημαίνει, λιγότερες εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, σημαίνει καθαρότερο περιβάλλον, σημαίνει ενεργητική συμβολή στον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής, διακηρυγμένος στόχος της Ε.Ε. μια που από το 2021 όλα τα κτήρια που θα χτίζονται υποχρεωτικά θα είναι σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης.

«Ενεργειακή αναβάθμιση χωρίς κόστος»

Υπάρχει όμως κι άλλη παράμετρος. Αν σκεφθεί κανείς ότι στην Αθήνα εκλύονται δύο φορές περισσότερες εκπομπές CO2 από ότι στο Παρίσι, και το ήμισυ προέρχεται από τα ενεργοβόρα κτήρια, η τεχνολογία του Παθητικού Σπιτιού θα ήταν εξαιρετική λύση ενεργειακής αναβάθμισής τους. «Το μεγάλο στοίχημα στην ενεργειακή αναβάθμιση των κτηρίων δεν είναι τόσο τα νέα κτήρια, όσο τα υπάρχοντα» υποστηρίζει ο Στέφανος Παλλαντζάς. «Αυτά είναι που δημιουργούν το πολύ μεγάλο πρόβλημα αυτήν την στιγμή. Και ειδικά στην Ελλάδα μέσα στις συνθήκες κρίσης που ζούμε που πρακτικά η οικοδομή θα περάσει δύσκολες στιγμές ακόμη, τουλάχιστον μια διετία, τριετία, αν θέλουμε πραγματικά να έχουμε μείωση κατανάλωσης ενέργειας και μείωση περιβαλλοντικών ρύπων όλο το βάρος πρέπει να δοθεί στα υφιστάμενα κτήρια και πολύ περισσότερο στα δημόσια, το οποία είναι πολλά και πολύ ενεργοβόρα. Τα σχολεία, είναι απίστευτα ενεργοβόρα κτήρια. Και δεν είναι λύση να βάλουμε μια συστάδα φωτοβολταικών στην ταράτσα, ούτε να αλλάξουμε τρία κουφώματα. Πρέπει να γίνονται πιο ολοκληρωμένες θεωρήσεις αυτών των κτηρίων. Και μάλιστα αυτά μπορούν να γίνουν, μέσα σε συνθήκες κρίσης με δυσκολία δημοσίων επενδύσεων, και έξυπνα, Υπάρχουν εργαλεία, ξέρω ότι στη Γερμανία έχουν εφαρμοστεί τέτοια, όπου η όλη αναβάθμιση του κτηρίου μπορεί να χρηματοδοτηθεί από την οικονομία που θα γίνει στην κατανάλωση ενέργειας. Γιατί είναι τόσο σημαντική και τόσο μεγάλα τα νούμερα, ώστε οποιοσδήποτε ανάδοχος αναλάβει το έργο μπορεί να πληρωθεί αποκλειστικά και μόνο από το όφελος που θα έχει το δημόσιο στη μείωση της κατανάλωσης».

«Σαν αντίληψη ζωής»

Το σημαντικό στο Παθητικό Σπίτι σε σχέση με όλα τα άλλα αποδεκτά διεθνή πρότυπα που υπάρχουν είναι ότι οικονομικά είναι απόλυτα μετρήσιμο στην τσέπη του καταναλωτή. « Και σε μια κοινωνία όπως τη δική μας και στην κρίση την οποία περνάει, αυτό είναι πολύ σημαντικό», επισημαίνει ο Στέφανος Παλλαντζάς.Το Παθητικό Σπίτι της Πεντέλης είναι μόνο η αρχή. Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι τέτοια εθελοντικά πρότυπα αναβάθμισης κτηρίων εξαπλώνονται γρήγορα στην κοινωνία, επειδή στηρίζονται στην βιωματική εμπειρία των κατοίκων τους, όπως παλαιότερα κυκλοφορούσε μια καλή είδηση από στόμα σε στόμα.Ο δραστήριος πολιτικός μηχανικός όμως θέλει να διαδώσει και την ιδέα που κρύβεται πίσω από το Παθητικό Σπίτι, σαν φιλοσοφία, σαν αντίληψη ενός πιο συνειδητοποιημένου περιβαλλοντικά ανθρώπου και επιστήμονα, σαν στάση ζωής πέρα από κατεστημένες νοοτροπίες…το Παθητικό Σπίτι σαν κιβωτός μιας ολόκληρης κοσμοθεωρίας, σε μιαν Ελλάδα που ψάχνει εναγωνίως τη νέα της «πράσινη»ταυτότητα…


Πηγή : http://www.gt4phgr.blogspot.com/

[intelx86]

Φοιτητικές εστίες στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας από «container»
Το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας (Australian National University) κατασκεύασε τις νέες εστίες του εξ ολοκλήρου από κοντέινερ για της στέγαση 213 φοιτητών. Η κατασκευή διήρκεσε λιγότερο από 6 μήνες, επιτρέποντας στο ANU να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες ανάγκες στέγασης των φοιτητών του. Στόχος του project είναι να γίνει πιο προσιτή η στέγαση φοιτητών χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων, με ενοίκια 20% χαμηλότερα από εκείνα της αγοράς. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του συγκροτήματος κατοικιών "Laurus Wing" είναι ο "αρθρωτός" σχεδιασμός και κατασκευή. Τα 158 studio, τα 24 δυάρια και τα 7 διαμερίσματα που απαρτίζουν το συγκρότημα κατασκευάστηκαν και επιπλώθηκαν, βάσει προδιαγραφών, στην Κίνα. Το κτήριο αιχμαλωτίζει το νερό της βροχής και χρησιμοποιεί γκρίζο νερό για την απόπλυση της λεκάνης της τουαλέτας. Κάθε μονάδα έχει κατασκευαστεί ώστε να περιορίσει τα κόστη θέρμανσης και ψύξης στο ελάχιστο.

Studio 3D.jpg

Studio Inside View.jpg

ContainerRoom_290px.jpg

ANUPrefabStudentHousing-RM.pdf

Ιστοσελίδα συγκροτήματος κατοικιών
Λεπτομέρειες κατασκευής

[sk23]

Off topic:
Πολύ καλό αλλά όχι για μας εδώ, ειδικά για τη σχολή των Π.Μ. Και ο λόγος είναι ένας φυσικά...
Δεν βλέπω κανένα σημείο για να απλώσει κανείς τα σχέδια σεντόνια του Μπετού!!

[MAKIA182]

Ενα σχολείο έδωσε βραβείο στη Ζάχα Χαντίντ

Το βρετανικό αρχιτεκτονικό βραβείο Στέρλινγκ πήγε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στη Ζάχα Χαντίντ, που άλλαξε με ένα νέο σχολείο τη φυσιογνωμία της «δυσκολότερης» γειτονιάς του Λονδίνου

Της είχαν δώσει και πέρσι το βραβείο για τη σχεδίαση του Μουσείου Τεχνών του 21ου αιώνα «Μάξι». Αλλά αυτό δεν σταμάτησε την κριτική επιτροπή του Βραβείου Στέρλινγκ. Και βράβευσε για δεύτερη συνεχή χρονιά τη Ζάχα Χαντίντ.
Υπήρχε πράγματι σοβαρός λόγος αφού η Ζάχα Χαντίντ έφτιαξε ένα πολύ ενδιαφέρον σχολικό συγκρότημα που στεγάζει τέσσερα διαφορετικά σχολεία σε ελάχιστο χώρο και αναβαθμίζει την εικόνα μιας περιοχής του Λονδίνου - του Μπρίξτον - που έχει το θλιβερό προνόμιο να είναι αυτή με τη μεγαλύτερη εγκληματικότητα στη Δυτική Ευρώπη.
Τα τέσσερα σχολεία ενώθηκαν κάτω από τη στέγη μιας ακαδημίας, της Ακαδημίας Evelyn Grace, σε έναν χώρο 14 στρεμμάτων, όταν το κάθε Γυμνάσιο στη Βρετανία χτίζεται σε οικόπεδα, κατά μέσον όρο, 80 στρεμμάτων. Το έγκυρο βραβείο των 20.000 στερλινών απονεμήθηκε σε εκδήλωση στο Ρότερνταμ, με σκοπό να αναδείξει «το καλύτερο νέο κτίριο που οικοδομήθηκε ή σχεδιάστηκε στη Βρετανία».
Φαβορί ήταν το νέο Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο που σχεδίασε ο Μάικλ Χόπκινς. Ωστόσο η «Ακαδημία» επικράτησε μεταξύ άλλων και γιατί έλυσε δύσκολα προβλήματα χώρου, χωρίς να κάνει ένα σχολείο με μικρούς χώρους. Η Ζάχα Χαντίντ, αντί να φτιάξει ένα κτίριο με αίθριο από γυαλί, όπως συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια στη Βρετανία, προτίμησε να διαθέσει τα χρήματα σε καλύτερα φωτισμένες τάξεις και σε πιο ευρύχωρους διαδρόμους. Ταυτόχρονα, πρόσθεσε μια πολύ ενδιαφέρουσα πινελιά: έναν διάδρομο για αγώνες στίβου (σπριντ) 100 μέτρων στη μέση του κτιρίου. Υπάρχουν επίσης ένας χλοοτάπητας πολλαπλών χρήσεων και μια ήσυχη γωνιά με κήπο από αγριολούλουδα.
«Τα σχολεία είναι ανάμεσα στα πρώτα αρχιτεκτονικά παραδείγματα με τα οποία πειραματίζεται κανείς» είπε κατά την τελετή βράβευσης η Ζάχα Χαντίντ. «Είναι μεγάλη ευθύνη γιατί γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι ένα τέτοιο έργο έχει άμεση επίπτωση στον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά. Γι' αυτό και είμαι χαρούμενη που η Ακαδημία Evelyn Grace έτυχε τόσο καλής υποδοχής από τα παιδιά και το προσωπικό» κατέληξε.
«Η Ακαδημία Evelyn Grace είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το τι μπορεί να επιτύχει κανείς όταν επενδύει προσεκτικά σε ένα καλά σχεδιασμένο καινούργιο σχολικό κτίριο» είπε από την πλευρά της η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Αντζελα Μπρέιντι. «Το αποτέλεσμα, μια υπέροχη ακαδημία φτιαγμένη με μεγάλη φαντασία, δείχνει στους μαθητές, το διδακτικό προσωπικό και τους κατοίκους της περιοχής ότι έχουν και οι ίδιοι αξία - αυτό έπρεπε να κάνουν όλα τα σχολεία».
Η 61 χρονών βρετανοϊρακινή - γεννημένη στη Βαγδάτη - Ζάχα Χαντίντ, μαθήτρια άλλοτε του Ρεμ Κούλχαας και του Ηλία Ζέγγελη, έχει κερδίσει πολλά αρχιτεκτονικά βραβεία. Το σημαντικότερο είναι το Πρίτζκερ, το λεγόμενο και Νομπέλ Αρχιτεκτονικής - το 2004 έγινε η πρώτη γυναίκα στην οποία δόθηκε το βραβείο αυτό.

(βίντεο απο το σχολειο και πληροφοριες στη σελιδα της αρχιτεκτονικης ομαδας)

[psarosoupas]

το νέο αεροδρόμιο του κουβέιτ
http://www.newsbeast.gr/technology/arth ... u-kouveit/