Απαντάτε με ερώτηση....plz

[SoundOfSilence]

Μήπως η αδυναμία να ξεχωρίσουμε τι είναι αυθαιντικό και τι προέρχεται από την πλύση εγκεφαλου που γίνεται από την κοινωνία σε όλα της τα επίπεδα είναι ανησυχητικό;

[ggm1111]

μήπως αν το καλοσκεφτούμε δεν είναι τίποτα αυθεντικό και μήπως δεν υπαρχει και κανενός είδους ελευθερία?
μήπως το αυθεντικό σχετίζεται άμεσα με την έννοια της ελευθερίας και αν ελέυθερωθούμε από τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας αρχικά, μπορέσουμε να διακρίνουμε το αυθεντικό?

[SoundOfSilence]

Δεν είναι απόλυτο και αφοριστικό να λέμε οτι δεν υπάρχει τιποτα αυθεντικό και καμια ελευθερια; Η ελευθερία της σκεψης δεν είναι ένα απο αυτά; Ακόμα και αν έχουμε κάποια επιβαλλόμενα ερεθίσματα δεν υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι ότι θες; Και για να περιορίσουμε τις πλασματικές μας ανάγκες και επιθυμίες ελεύθερη σκέψη δεν χρειάζεται και συνειδητοποίηση του τι είναι αυθεντικό και προέρχεται από μας και τι μας επιβάλλουν οι άλλοι ακόμα και χωρίς να το θέλουν; Πάντως σίγουρα ως κοινωνικά όντα δεν είναι αναμενόμενο να ζούμε με μια ηθική που μας έχει επιβληθεί και μπορεί να περιορίζει κάποιες αρχικές μας ελευθερίες, πχ το να είμαστε ντυμένοι;

[neaoktana]

Η (χριστιανική) θρησκεία δεν διδάσκει ότι <κάποτε> είχαμε την "απόλυτη ελευθερία απόφασης" και <έκτοτε> είμαστε αναγκασμένοι να κυκλοφορούμε ντυμένοι ?
Με την ευκαιρία, να καταπιώ το <ντυμένοι>, αλλά και καλοντυμένοι ?

[amfisvitias]

Οι άνθρωποι είναι μία ατελείωτη μηχανή επιθυμιών και όσο και αν προσπαθήσω πως να μπορέσω να φανταστώ μία εποχή που ήταν τα πράγματα διαφορετικά; Ακόμα και πριν σχηματιστούν οι σύγχρονες κοινωνίες που ο δυνατότερος έκανε ό,τι ήθελε θα τελείωναν ποτέ οι επιθυμίες του; Ακόμα και όταν πολλοί προσπαθούν να καταπολεμήσουν τις επιθυμίες τους, αυτό δεν γίνεται επειδή έχουν τη μεγαλύτερη επιθυμία να δουν πως θα νιώσουν όταν φτάσουν αυτό που γι' αυτούς είναι ανώτερο επίπεδο ύπαρξης; Αλλά μία ζωή χωρίς επιθυμίες δεν χάνει το νόημά της;

Πάντως σίγουρα ως κοινωνικά όντα δεν είναι αναμενόμενο να ζούμε με μια ηθική που μας έχει επιβληθεί και μπορεί να περιορίζει κάποιες αρχικές μας ελευθερίες, πχ το να είμαστε ντυμένοι;

Αυτό σημαίνει πως θα σε βρω σε καμια παραλία γυμνιστών;
Πέρα από την πλάκα τώρα, τέτοιες συνήθειες όπως αυτή της ένδυσης δεν προήρθε αρχικά από την ανάγκη να προστατευτούμε από το περιβάλλον; Ακόμα και η μόδα δεν προήρθε λογικά από την επιθυμία που έχει ο άνθρωπος είτε να ξεχωρίσει είτε να μοιάσει με τους τριγύρω του; Βέβαια το τι θεωρείται μέσα στη μόδα και τι γελοίο δεν είναι ουσιαστικά επιβαλλόμενο από το περιβάλλον μας;

[SoundOfSilence]

Μήπως η ζωη δεν έχει νόημα χωρίς επιθυμίες, γιατι δεν έχουμε μαθει να ζούμε αλλιώς(και αναφέρομαι σε καταναλωτικού τυπου ή κοινωνικού); Θες να πείς ότι φυλές που ζουν ως νομάδες ή πολυ κοντα στη φύση χωρίς καν την ανάγκη στέγασης δεν βρίσκουν νόημα στη ζωή τους;

Μα ποιός σου είπε οτι εγώ κατέχω αυτή τη απόλυτη ελευθερία απόφασης και μπορώ να κυκλοφορώ σαν γυμνιστής;
Πως μπορω να παραλείψω προστασία από την ένδυση; Αλλα η υποχρέωση αυτής και η καθιέρωση των ρούχων δεν ήταν ο μεγαλύτερος περιορισμός του ανθρώπου; Δεν ήταν οι εξέχοντες που ήθελαν να βάλουν τα βελούδα για να ξεχωρήσουν από τον υπόλοιπο κόσμο; Δεν είναι μέρος της ματαιοδοξίας αυτή η συνήθεια της μόδας; Τα καλά ρούχα δεν προσδίδουν μία δύναμη στο άλλο να σου επιβάλλει τον εαυτό του; Δεν κάνουν τον στρατηγό να ξεχωρήσει από τους φαντάρους; Πόσοι μεγάλου κύρους και δύναμης άνθρωποι θα έχαναν την δυναμή τους αν βρίσκονταν γυμνοί; Μήπως τελικά τα ράσα κάνουν τον παπά;

[ggm1111]

δεν είναι κουραστικό τόσο ωραίο θέμα συζήτησης να είμαστε αναγκασμένοι να το διαβάζουμε και να απαντάμε με ερωτήσεις? να πω ότι έχω να πω και στο τέλος να πετάξω και ένα ερωτηματικό? αυτό θα κανω, εντάξει?

[ δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλήσουμε για εύθερία της σκέψης όταν οι όταν είμαστε μη ελεύθεροι. δεν μίλησα μόνο για επιθυμίες αλλά και για ανάγκες. την ανάγκη της τροφής του ύπνου, της στέγης. ένα "ελεύθερο" σκυλί για παράδειγμα δεν είναι ποτέ ελεύθερο εφόσον είναι ανγκασμένο να τραφεί, και αυτή η ανάγκη του το οδηγεί στις πράξεις του. ποια σκέψη του ανθρώπου είναι ελεύθερη? τα όνειρα που κάνει? αφού και τα όνειρα του καθενός από τις ανάγκες του πηγάζουν. μιλώντας για αληθινό αναφερόμουν στην βαθύτερη κατανόηση του κόσμου η οποία είναι αδύνατη. η απόλυτη κατανόηση της αλήθειας της ύπαρξης και της ζωής (αληθινό) και ο εκμηδενισμός των αναγκών (ελευθερία) είναι το σημείο 0 του ανθρώπου και η στιγμή που παύει να είναι άνθρωπος. είναι εντελός αδύνατο να φτάσει κάποιος σε αυτό το σημείο, όσο ζει τουλάχιστον, το μόνο που με παρηγορεί σχετικά με το προδιαγεγραμμένο μέλλον όλων των ανθρώπων είναι ότι ίσως τότε καταφέρω να φτάσω στο σημείο 0. ] ?

[SoundOfSilence]

Δεν νομίζεις οτι υπάρχει καλύτερη λύση; Μήπως η χρήση του μήπως είναι μια από αυτές; Δεν σε βοηθά να κάνεις ερώτηση κάτι που θες να πείς; Μήπως το να ρωτάς για πράγματα φιλοσοφίας είναι πιο ειλικρινές, αφού δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ την αλήθεια, και έτσι αφήνεις στον εαυτό σου το περιθώριο να έχει αμφιβολίες;

Μα η ελευθερία δεν έχει πολλές πτυχές μπορεί να θεωρείσαι ένας ελεύθερος άνθρωπος από άποψη κοινωνίας, όπως εμείς για παραδειγμα που πχ δεν είμαστε σκλαβοι, αλλα να έχουμε περιορισμό ακόμα και στη σκέψη μας και να φοβόμαστε ακόμα και να σκεφτούμε αυτό που θέλουμε πραγματικά; Πως να μην δεχτώ πως οι πραγματικές ανάγκες πρώτα πχ η διαβίωση και έπειτα οι επιθυμίες, όχι και τόσο απόλυτα σε δεύτερη μοίρα, αφού μία επιθυμία μπορεί να μην σε σκοτώσει, αλλά μπορεί να σε φέρει σε στάδιο τρέλλας, δεν αποτελούν δεσμά για εμάς; Μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα και να πείς στον εργοδότη σου οτι σου δίνει 3 κ 60 όταν και με αυτά τα φέρνεις δύσκολα; Άρα η επιβίωση δεν τα κυβερνά όλα και μας περιορίζει; Μήπως η προσέγγιση της αλήθειας των πραγμάτων , το σημείο 0, που λές ή ότι αναζητά κάθε θρησκεία είναι αυτή που σε κάνει να ξεχνάς την επιβίωση και κάθε ανάγκη που αυτή επιβάλλει και να μπορείς να ζήσεις χωρίς επιθυμίες και άρα ελεύθερα; Δεν μοιάζει σαν να περιγράφω τους μοναχούς όπως ορίζονται και όχι όπως είναι σήμερα; Μήπως ο φόβος για αυτό το άγνωστο είναι που πάνω από όλα μας σκλαβώνει; Μήπως λοιπόν η ελευθερία είναι και αποτέλεσμα έλλειψης περιέργειας για αυτό και αγωνίας και φόβου για το μέλλον;

[amfisvitias]

Καλά, πως να διαβάσω εγώ στατική αν εσείς εντρυφείτε σε τέτοια θέματα;

Να ξεκαθαρίσω ότι όταν έλεγα για έλλειψη επιθυμιών δεν εννούσα μόνο τις καταναλωτικές; Να δεις τους φίλους σου επιθυμία δεν είναι; Να βρεις το άλλο σου μισό; Ακόμα και ο επιστήμονας που προσπαθεί να κάνει μία σημαντική ανακάλυψη, δεν το κάνει από επιθυμία για να βοηθήσει τους συνανθρώπους του ή για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία του; Όσο για το φόβο για το άγνωστο, μπορεί να έχει σκοτώσει την ικανότητά μου να φιλοσοφήσω γι' αυτό, αλλά πως να μη σκεφτώ το αντίστοιχο στριπ του αρκά;

Μήπως και οι μοναχοί έχουν την επιθυμία να έρθουν κοντύτερα στο θεό και γι' αυτό πράττουν έτσι; Κάθε πράξη μας δεν έχει από πίσω μία κρυμμένη επιθυμία; Αν δεν θέλαμε να ικανοποιήσουμε καμία επιθυμία μας, ούτε καν αυτή για περισσότερη γνώση (περιέργεια), τότε τι λόγο έχουμε να ζούμε; Και δεν είναι θλιβερό η ίδια η ζωή να σε απομακρύνει από το σκοπό σου; Αν ο θάνατος σε φέρνει στο 0 που λέτε, τότε δεδομένου πως θα συμβεί αναπόφευκτα σε όλους μας μήπως να απολαμβάναμε τη ζωή και ό,τι έχει να προσφέρει μαζί με τις επιθυμίες της και να αφήναμε την έλλειψη επιθυμιών για τότε;

[SoundOfSilence]

Μήπως αυτό που λες είναι μια ωραία αισιόδοξη αποψη για να αποποιηθούμε την δημιουργία τύψεων που θα έχουμε σκεφτόμενοι οτι οι επιθυμίες είναι πολλές και δεν μπορούμε να τις περιορίσουμε; Αλλά πως μπορ'ω να αρνηθω οτι όλα μπορείς να τα ορίσεις ετσι επιθυμίες;
Μία λύση δεν θα ήταν να ξεχωρίσουμε τις επιθυμίες μας που προκύπτουν από πρωταρχικές ανάγκες όπως αυτή του φαγητού και από την θέληση για να ζήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε, οπότε στολίζουμε το φαγητό μας κατάλληλα και φτάνουμε πολλές φορές να τρωμε περισσότερο από αυτό που εχουμε αναγκη, και παχαίνουμε και δημιουργούμε νεες ανάγκες ακι επιθυμιες όπως να κάνουμε διαίτα κτλ; Αυτή η θέληση για παραπάνω δεν μοιάζει ώς υπερκατανάλωση--πλασματικές ανάγκες περισσότερο ψυχολογικές παρα βιολογικές; Δεν είναι σωστό να έχουμε ένα κριτικό βλέμμα απεναντι τους , σκεφτόμενοι οτι αυτες μπορεί να έχουν καθόλου καλές συνέπειες για μας;

Δεν ήταν σωστό που αντισταθηκα και απάντησα σημερα αντι για χτες καταπολεμώντας την επιθυμία μου να γραψω, ώστε να συγκεντρωθείς στη στατική σου;