Νομίζω πως είμαι καταδικασμένος να είμαι άνθρωπος της τελευταίας στιγμής, αλλά πως να μην εκτιμήσω τη χειρονομία;
Μήπως αυτό που λέω δεν μας αφήνει τόσο εύκολα όσο λες να αποποιηθούμε τη δημιουργία των τύψεων; Οι επιθυμίες που σχετίζονται με την επιβίωσή μας πρέπει να ικανοποιηθούν, αλλά οι υπόλοιπες; Άφού ικανοποιήσεις τις βασικές σου επιθυμίες δε συνεχίζεις να έχεις ένα αδιάκοπο κύμα επιθυμιών, που όσες και να ικανοποιήσεις δεν σταματάς να έχεις καινούργιες; Να ικανοποιήσεις όλες σου τις επιθυμίες δεν είναι ουτοπικό; Συνεπώς δεν πρέπει να διαλέξεις ποιες από αυτές να ικανοποιήσεις; Αυτό δεν φανερώνει τι είδους άνθρωπος είσαι; Αυτό δεν δείχνει αν θα έπρεπε να έχεις τύψεις ή όχι;
κατα μία έννοια δεν είναι πιο ελεύθεροι οι άνθρωποι που δεν σκέφτονται και είναι συμβιβασμένοι με την ζωή που ζουν? [συμφωνώ με την άποψη ότι η ελευθερία έχει πολλές πτυχές και μία από αυτές είναι η απαλλαγή από προβληματισμούς. ξέρουμε όμως ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που δεν σκέφτονται, απλά ίσως δεν προβληματίζονται ας πούμε για την ύπαρξη της ανώτερης αλήθειας ούτε αντιστέκονται στις επιθυμίες τους. για τον καθένα όμως ό,τι τον αφορά είναι και αυτό που έχει σημασία. είναι λοιπόν εγκωβισμένος στον μικροκοσμό του.
ελευθερία θα μπορούσε επίσης να δώσει (άλλη μια πτυχή της ελευθερίας) και η δυνατότητα του να αποκτά κανείς όλα όσα θέλει αλλα τότε δεν θα ήξερε ότι αυτό δεν είναι δώρο αλλά καταδίκη, οπότε θα ζούσε μέσα στο ψέμα. όταν αναφέρθηκα στις επιθυμίες και την ελευθερία δεν αμφισβήτησα ότι στην καθημερινή ζωή μπορεί να επιτευχθεί ως έναν βαθμό, και για κάποιες στιγμές αλλά έχω την πεποίθηση ότι και πάλι όλα αυτά είναι μόνο εικονικά. τελικά η ύπαρξη από μόνη της όχι όμως στην ανθρώπινη μορφή, μπορεί να θεωρηθεί ελευθερία.
λυπάμαι που ακούγονται απόλυτα αλλά δεν θα μπορούσα να μην πιστεύω σε αυτά που σκέφτομαι, είναι θέμα επιβίωσης.] ?
Υπάρχει επομένως η ελευθερία της επιλογής; Δεν είναι και η ύπαρξη όμως επιλογή κάποιων, των γονιών μας πχ; Ή μήπως θεωρείς οτι οι υπάρξεις προυπάρχουν και απλά αλλαζουν μορφή και στη μορφή που έχουμε τωρα αυτο δεν μας επιτρεπεται να γίνει γνωστο; Μήπως θυμίζει περισσότερο θρησκευτικές αναζητήσεις η συζήτηση; Αλλά αυτή δεν ήταν η λύση του ανθρώπου σε χρόνια αναπάντητα ερωτήματα; Δεχόμενος τα αξιώματα αυτής δεν σταματάς να έχεις κάποιες απορίες; Γιατί μου έρχεται το imagine στο μυαλο;
Όσο για τις επιθυμίες ας και τι όρια έχουμε σε αυτές, δεν έχει να κάνει με τον άνθρωπο σαν προσωπικότητα, έθνος, περιβάλλον, θρησκεία, ακόμα ακόμα και χρώμα; Μήπως αυτές οι διαφορές που λεεί το τραγούδι να εξαλέιψουμε είναι αυτές που μας δίνουν άλλες επιθυμίες και όρια; Και μήπως το εξετάζω απο την αρνητική πλευρά και όχι από την πλευρά της μοναδικότητας του ανθρώπου γιατί αυτές οι διαφορές - επιθυμίες δεν μπορούν να μας κάνουν να συγκρουστούμε μη έχοντας κανένα ουσιαστικό λόγο;
when the violence causes silence, we must be mistaken
Να παραδεχτώ πως η συζήτηση έχει φτάσει τέτοιο επίπεδο που με μπλοκάρει ακόμα και εμένα μερικές φορές;
Μήπως τώρα που κατάλαβα τι μου έλεγαν να προσπαθήσω να είμαι σχετικά λακωνικός στο θέμα;
Μήπως οι επιθυμίες μας δεν έχουν τόσο να κάνουν με το χρώμα κτλ, αλλά αποκλειστικά με τις εμπειρίες; Μήπως απλώς άτομα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά έχουν περισσότερες πιθανότητες να ζήσουν μια εμπειρία; Μήπως έχεις δίκιο να βλέπεις όλα τα παραπάνω σαν παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε συγκρούσεις, αλλά μήπως χρειάζεται να μπορούμε μόνοι μας να τις αποφύγουμε; Μπορεί να είναι κλισέ να τα ρίχνω στην παιδεία πάλι, αλλά πως μπορώ να το αποφύγω σε ένα κόσμο που οι άνθρωποι φτιάχνουν συνεχώς διαχωρισμούς και κάποιοι μπορεί για παράδειγμα να συγκρούονται επειδή δεν υποστηρίζουν την ίδια ομάδα;
Μήπως πάλι καταλήγουμε στο φανατισμό για την ομάδα που προέρχεται από την εσωτερική ανάγκη να ανήκεις κάπου και ίσως να μπορείς να εκτονώνεσαι;
καμιά φορα και εγω το αισθάνομαι αυτό αλλά δεν μπορώ να το παραδεχτώ; Να κάνουμε συμφωνία όταν δεν μπορούμε να συνεχίσουμε την συζήτηση να αλλάζουμε θέμα;
when the violence causes silence, we must be mistaken
Μήπως είναι αυτονόητο ότι αν κάτι καινούριο σε προβληματίζει είσαι καλοδεχούμενη να εκφραστείς εδώ πέρα; Να διατυπώσω όμως πρώτα τις τελικές μου σκέψεις και συμπεράσματα πριν προχωρήσουμε στο νέο θέμα, μιας και δεν μου αρέσει μία συζήτηση που ξεκίνησε από τις επιθυμίες να καταλήξει στο φανατισμό πάλι;
Μήπως τελικά πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό; Δεν είναι θεμιτό και επιθυμητό να προσπαθείς να έχεις έλεγχο των επιθυμιών σου, ετσί ώστε να μην μπορεί κανείς να τις εκμεταλλευτεί για να σε χειραγωγήσει; Μήπως σε αυτούς από τους οποίους πρέπει να προστατευτείς είναι και ο εαυτός σου όταν δρα ενάντια στην καλύτερη κρίση και ηθική σου; Αλλά μήπως εδώ πρέπει να γίνει ο διαχωρισμός; Δεν είναι διαφορετικό να κάνεις μία προσπάθεια για να ελέγξεις τις επιθυμίες σου, από το να προσπαθείς να μην τις έχεις; Το τελευταίο δεν είναι σαν να περιφρονείς τη ζωή και ό,τι έχει να προσφέρει;
Συνειδητοποιείς ότι μάλλον έπεσες στο πιο κατάλληλο άτομο να σου απαντήσει αυτή την ερώτηση;
Μήπως επειδή είσαι και εσύ της δικιάς μου σχολής που τα αφήνει όλα για τις τελευταίες μέρες και όπως είναι φυσικό στο τέλος είτε λόγω απρόβλεπτων καθυστερήσεων, είτε απλώς λόγω μερικών λάθος υπολογισμών θες λίγο ακόμα μέχρι να τελειώσεις;
Μήπως φταίει η ελληνική μας παιδεία; Η μήπως το γεγονός οτι πάντα πιστεύουμε οτι θα προλάβουμε;
Μήπως και παλι βρίσκεις την λύση στο έλεγχο των επιθυμιών, άρα στον αυτοέλεγχο; Μήπως όλες οι συζητήσεις ρίχνουν ευθύνες στον αυτοέλεγχο την αυτογνωσία και την παιδεία;
when the violence causes silence, we must be mistaken
Ενημερώση κάθε 15 δευτερόλεπτα
λακωνικός στο θέμα;