μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος, η ελπίδα που λέμε ότι πεθαίνει τελευταία, είναι ελπίδα για ποιο πράγμα; είναι για κάτι συγκεκριμένο ή γενικότερο; ότι όλα πχ. θα γίνουν καλύτερα; ε;
Η ελπίδα δεν είναι κάτι που έχεις ανάγκη κάθε στιγμή και μπορεί να μεταβάλλεται; Δεν μπορεί ανάλογα με την περίοδο που διανύεις να έχεις διαφορετικές ελπίδες (πχ ελπίζω να γραψω σε ένα μαθημα), αλλά να υπάρχουν κάποιες ελπίδες που τις νιώθεις συνέχεια (ελπίζω να βελτιωθεί η κατασταση με το περιβάλλον);
when the violence causes silence, we must be mistaken
μήπως οι ελπίδες που νιώθεις συνέχεια,σε κάνουν να μένεις ανενεργός πίσω απο μια ιδεαλίστική ασπίδα?Μήπως παρέχουν προστασία απο μία αβέβαια δράση?Μήπως οταν δεν πιστεύω τιποτα δεν ελπίζω τιποτα μονο τότε είμαι ελεύθερος?
...brothers and sisters of the pale forest
children of night
who among you will run with the hunt?
μήπως απλά έγραψες, γιατι το να ελπίζεις σε κατι σε δένει με αυτό και φυσικά η πίστη μπορεί να σε κάνει να μην κοιτάς πάντα ελευθερα; κορυφαιός ο καζαντζακης ε; Οπότε αν ελπίζεις επαναπαυεσαι χωρις να προσπαθείς, λες; άρα το βρισκεις καλό να χανουμε την ελπίδα μας; μήπως τότε σκεφτόμαστε και πραττουμε αληθινά ελεύθερα μη έχοντας τιποτα να χάσουμε ούτε να κερδίσουμε;
when the violence causes silence, we must be mistaken
Άρα πρέπει να ελπίζουμε να χάσουμε την ελπίδα μας για να ελευθερωθούμε;
Πως να αμφισβητήσω πως η δύναμη που προέρχεται από την απελπισία είναι μεγάλη; Γι' αυτό δεν είναι και επικίνδυνη η μάχη με έναν απελπισμένο αντίπαλο; Αλλά σε γενικές γραμμές δεν είναι απαραίτητη η ελπίδα; Αν δεν ελπίζεις ότι μπορείς να αλλάξεις κάτι με τις πράξεις σου, τότε δεν είναι που δεν έχεις ουσιαστικά κανένα λόγο να κυνηγήσεις οτιδήποτε, εκτός ίσως από ένα ένδοξο τέλος;
Μήπως ελεύθερος δεν είναι αυτός που είχε ελπίδα και την έχασε, αλλά αυτός που δεν είχε ποτέ? Μήπως αν έχεις ελπίδες και τις χάσεις, μένεις αβοήθητος χωρίς πνοή χωρίς φως την ώρα της μάχης? Από την άλλη μήπως αν ποτέ δε βασιζόσουν στην ελπίδα, τώρα στη μάχη δεν έχεις κάτι το οποίο μπορείς να χάσεις και να σε ρίξει? μήπως αν έχεις μάθει να μη στηρίζεσαι στην ελπίδα είσαι τώρα πια αήττητος και η πανοπλία της ανεξαρτησίας σου είναι αδιαπέραστη, ενώ αν έχεις μάθει πάντα να ζεις με την ελπίδα σου, τότε η δικιά σου ασπίδα είναι αυτή και για αυτό δεν πρέπει να τη χάσεις?
Give me a place to stand, and I will move the Earth.
Η μάχη δεν είναι ίσως η μοναδική περίπτωση που η απελπισία βοηθάει; Γι' αυτό δεν έχουν αναπτυχθεί και τακτικές που μπορεί να κρατάνε το ηθικό του αντιπάλου χαμηλό, χωρίς όμως να τον ωθούν στην απελπισία;
Να αποκαλύψω πως δεν μπορώ να φανταστώ πως γίνεται να μην είχε ποτέ κάποιος ελπίδα; Μαζί με την επιθυμία δεν υπάρχει και μια ελπίδα να την συνοδεύει, ακόμα και αν προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας για το αντίθετο; Και ακόμα αν το καταφέρει κάποιος να αποβάλλει την ελπίδα, τότε αυτό δεν θα γίνει επειδή κάποτε ήλπιζε αλλά απογοητευόταν συνεχώς;
Μήπως η φιλοσοφία σου βασίζεται στην ρήση που λέει ότι όταν φτάσεις στον πάτο δεν υπάρχει κανένας δρόμος παρά προς τα πάνω;
μπορεί ίσως σε κάποιες αρχικές μάχες να είχε πάει με όπλο την ελπίδα και αυτή να τον απογοήτευσε κι έκτοτε να πήγαινε στις μάχες χωρίς να περιμένει κάτι από κανέναν, χωρίς να εξαρτάται από κανενα και χωρίς να έχει ανάγκη από ελπίδα? μήπως η μη εξάρτηση από την ελπίδα έγινε έκτοτε σημαία του? Μήπως είναι άλλο να πας σε μία μάχη με ελπίδες και να τις χάσεις, άλλο να πας σε μια μάχη χωρίς να βασίζεσαι σε φρούδες ελπίδες από την αρχή και άλλο να πας σε μια μάχη απελπισμένος? Προσοχή, μήπως αυτός που δε βασίζεται στην ελπίδα δεν έχει καμία σχέση με τον απελπισμένο? Μήπως ο απελπισμένος είναι ίσα ίσα αυτός που πόνταρε τα πάντα στην ελπίδα και τα έχασε?
Give me a place to stand, and I will move the Earth.