Έχοντας αποφοιτήσει εδώ και πολλά χρόνια από τη σχολή, που και που με πιάνει μια μελαγχολία.
Έτσι και σήμερα, βράδυ Κυριακής, χαζεύοντας στο internet πριν πέσω για ύπνο γιατί αύριο έχει πάλι πρωινό ξύπνημα λόγω δουλειάς, είπα να δω τι παίζει στο παλιό καλό MQN. Βλέποντας αυτό το thread πραγματικά λυπήθηκα βαθιά. Σαν να μαθαίνεις πως ...πέθανε ένα παλιός φίλος που έχεις χρόνια να δεις (μακάβριο αλλά κάπως έτσι μου φάνηκε).
Δυστυχώς όμως, όπως και στο μακάβριο παράδειγμά μου, υπάρχουν κάποιες φορές που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα απ' το να αποδεχθείς το αναπόφευκτο.
Πραγματικά κρίμα.
“I’m sowing the seeds,
I’m sowing the seeds I’ve taken,
I’m sowing the seeds I’ve taken for granted
This thorn in my side
This thorn in my side is from the tree
This thorn in my side is from the tree I’ve planted
Πέθανε...ή κοιμάται σαν τον Μάμρα μέχρι να ξυπνήσει ξανά. Εδώ και πολλά χρόνια η φάση υπολειτουργεί. Κάποιοι δεν θεωρούμε ότι απλά υπολειτουργεί το φόρουμ, αλλά ότι υπολειτουργούν οι άνθρωποι που μπορεί να το κράταγαν ζωντανό, η φάση ολόκληρη, πέρα από το φόρουμ, είναι πρόβλημα καθολικό.
Σίγουρα μέσα στα χρόνια ο τρόπος επικοινωνίας έχει αλλάξει. Πιο σύντομα μυνήματα, επικοινωνία σε εφαρμογές που τρέχουν καλύτερα στο κινητό, μεταφορά από πλατφόρμα σε πλατφόρμα (από φόρουμ σε facebook σε ίνστα), άλλαξαν οι προτεραιότητες της κοινότητας (τί συζητάς, πάμε να περάσουμε κανά μάθημα, να πιάσουμε δουλειά), άλλοι κουράστηκαν να φωνάζουν και πολλά άλλα. Και τα μέλη που το έτρεχαν μεγάλωσαν, άλλαξαν, έκαναν και στρατηγικά λάθη πχ όσο αφορά την προέλκυση ενεργών μελών για διαχείριση ή και κοινονικοποιήση και την συνέχεια ή ακόμα και στο θέμα της διαφοροποίησης ή του μετασχηματισμού (πχ κάποιοι έκαναν το φόρουμ τους πλατφόρμα για φροντιστήρια).
Άλλαξε η ανταπόκριση στο φόρουμ γιατί άλλαξε και η κοινωνία. Δεν κατηγορώ αυτούς που το είχαν μόνο για τις σημειώσεις. Έχω βρεθεί στο κυλικείο και έχω ακούσει άσχετους να λένε δίπλα μου ότι άμα δεν ήταν το mqn δεν θα είχαν τελειώσει ποτέ. Εμένα αυτό μου έφτασε και ας μην είχα χρησιμοποιήσει ούτε μία σημείωση από το φόρουμ (όταν το ξεκινήσαμε είχα σχεδόν τελειώσει). Κάποιοι μέσα από το φόρουμ κάναμε φιλίες, κουμπαριές, κάναμε τα πάρτυ μας, την πλάκα μας, παντρευτήκαμε, κάναμε παιδια, ταξίδια, και ξεφτιλίκια. Λεφτά δεν βγαλαμε, κάποιες φορές βάλαμε κιόλας. Και γενικά όσοι ασχοληθήκαμε πιο μέσα, ξέρουμε ότι κάναμε αυτό που γουστάραμε. Όσοι μας πλησίασαν, φοιτητές, καθηγητές, μερακλήδες, φίλοι και εχθροί, άσχετοι, τους χαρήκαμε και δεν τους ξεχνάμε. Μακάρι να είχαμε καταφέρει να γνωρίσουμε ακόμα περισσότερους από κοντά.
Το ότι στεναχωριέστε για το που έχει φτάσει, σημαίνει ότι δεν έγινε άδικα.
Μακάρι την φάση της κοινωνικοποίησης και την δράση κόντρα στη μούχλα να γουστάρουν να την συνεχίσουν και άλλοι. Ή γιατί όχι, να κάνουν κάτι ακόμα καλύτερο. Στο χέρι τους είναι.
Και ίσως...λέω ίσως...κάποια μέρα τα πούμε εκεί έξω...
Άντε και καλή τύχη μάγκες!
αυτό το ίδρυμα,εσείς οι ίδιοι το απαξιώνετε κάθε μέρα...με τον να μπαίνετε το πρωί και το να βγαίνετε το βράδυ χωρίς να προσφέρετε τίποτα σ'αυτό,χωρίς να γυρνάτε κάτι σ'αυτό.Εάν κατανοήσετε τη σημασία του να είσαι μέλος του πολυτεχνείου ίσως ανακαλύψετε ότι ο άνθρωπος δεν έχει μόνο έναν ρόλο.
Ποπω! Μπήκα κι εγώ τυχαία μετά από καιρό.. όντας απόφοιτος έτσι για να δώ τι γίνεται πλέον στο MQN. Εγώ χωρίς αυτό δεν θα έμπαινα ποτέ στη σχολή (Κατατακτήριες) και δεν θα την τελείωνα ποτέ πιστεύω..
Μπηκα και εγω τυχαια και πραγματικα, οπως ειπε ο ScepticEngineer, σαν να ακουσα οτι πεθανε ενας φιλος απο τα παλια που ειχαμε χαθει. Περιεργο συναισθημα. Μπορω να γραψω πολλα, αλλα νομιζω απλα θα πω ενα μεγαλο ευχαριστω σε ολα τα παιδια που καναν την φοιτητικη μου ζωη πιο πληρης με τις συζητησεις, ερωτοπαντησεις, τα (σωτηρια) παλαια θεματα και την ηλεκτρονικη/δια ζωσης παρεα.
Το MQN ηταν για μενα κατι παραπανω απο ενα repository και θα εχει για παντα στην καρδια μου μια ιδαιτερη θεση. Ελπιζω η κουπα mqn να με συντροφευει για χρονια ακομη, να μου θυμιζει αυτη την περιοδο και δραση της ζωης μου.
PS.1 Ξερω οτι θα ηταν σχεδον αδυνατον λογω υποχρεωσεων, συνθηκων ζωης κτλ, αλλα θα ηταν ωραιο να οργανωθει ενα τελευταιο gathering με ατομα που νοιαζοντουσαν για το φορουμ για ενα τελευταιο farewell. Ονειρο απατηλο, γιατι εγω ο ιδιος δεν ξερω ποτε θα ξαναμπω στο φορουμ, αλλα πιστευω οτι με ολες τις κοινες γνωριμιες και απο στομα σε στομα μπορει να μαζευτει ενα σεβαστο γκρουπ...
PS. 2 Αν καποιος με γνωριζει προσωπικα και μπορω να συνδραμω καπως (οικονομικα ή με αλλους τροπους) ειμαι διαθεσιμος. Αν και απο οτι βλεπω και καταλαβαινω το προβλημα ειναι απο την ελλειψη χρηστων...
"The funny thing about choosing sides is that you don't have to be all the way one one side or the other . It's okay to be feeling like 'this is the one I align a little bit more , ant it's not perfect,but at least there's stuff I can appreciate a little bit more on this side.'"