(αφιερωμένο στα παιδια που το τραγουδουσαμε σημερα ολη μερα,κ δεν 3εραμε παρά μονο το ρεφρεν!-επισυναπτονται οι στιχοι μηπως και τους μαθουμε!! ) Spoiler: showΔεν κάνει κρύο στην Ελλάδα
Κρύο δεν έκανε ποτέ
Έλα απόψε για να νοιώσεις
Όπως δεν ένιωσες ποτέ
Θες να πάμε μια βόλτα
Σε μια χώρα μαγική
Όπου όλοι διασκεδάζουν
Λέν’ πως είν’ και ειδικοί
Μα αν γελάσεις έχεις χάσει
Λέει ο κανονισμός
Κι αν τολμήσεις να χορέψεις
Σ’ απειλεί ο αποκλεισμός
Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα
Κρύο δεν έκανε ποτέ
Έλα απόψε για να νοιώσεις
Όπως δεν ένιωσες ποτέ
Απ’ την άβυσσο της θλίψης
Στα λιβάδια της χαράς
Είναι ένα μικρό πορτάκι
Που το πόμολο κρατάς
Τούτη η νύχτα θέλει πάρτυ
Θέλει ιδρώτα και φωνές
Όχι τρέντυ πασαρέλα
Και κουλτούρο-συμφορές
Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα
Κρύο δεν έκανε ποτέ
Έλα απόψε για να νοιώσεις
Όπως δεν ένιωσες ποτέ
Γίνε το παιδί του ήλιου
Και το γέλιο της φωτιάς
΄Κει ΄ναι η δύναμη του κόσμου
Αλυσίδες για να σπας
Ιδρωμένη αγκάλιασέ με
Η αγάπη είναι παντού
Κι αν γουστάρεις φίλησέ με
Να δω τα’ άστρα του ουρανού
Χριστούγεννα
Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά
Πάντα με πάει σ' ενός σταυρού τα καρφιά
Και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ
Σε άλλον αμνό
Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θά 'ναι ξανά...
...brothers and sisters of the pale forest
children of night
who among you will run with the hunt?
Το μαχαίρι-Γιάννης Κούτρας http://www.youtube.com/watch?v=03EZmhoPkjE&feature=related
Στίχοι:Νίκος Καββαδίας
Spoiler: showΑπάνω μου έχω πάντοτε στη ζώνη μου σφιγμένο
ένα παλιό αφρικάνικο ατσάλινο μαχαίρι
όπως αυτά που συνηθούν και παίζουν οι αραπάδες
που από έναν γέρο έμπορο αγόρασα στ' Αλγέρι
Θυμάμαι ως τώρα να 'τανε το γέρο παλαιοπώλη
όπου έμοιαζε με μια παλιά ελαιγραφία του Γκόγια
ορθό πλάι σε μακριά σπαθιά και σε στολές σκισμένες
να λέει με μια βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια
Ετούτο το μαχαίρι εδώ που θέλεις ν' αγοράσεις
με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το 'χει ζώσει
κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το 'χαν
καθένας κάποιον άνθρωπο δικό του έχει σκοτώσει
Ο Δον Μπαζίλιο σκότωσε μ' αυτό τη Δόνα Τζούλια
την όμορφη γυναίκα του γιατί τον απατούσε
ο κόντε Αντόνιο μια βραδιά τον δύστυχο αδελφό του
με το μαχαίρι τούτο εδώ κρυφά δολοφονούσε
Ένας αράπης τη μικρή ερωμένη του από ζήλια
και κάποιος ναύτης Ιταλός ένα Γραικό λοστρόμο
χέρι με χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια
πολλά έχουν δει τα μάτια μου μα αυτό μου φέρνει τρόμο
Σκύψε και δες το μια άγκυρα κι ένα οικόσημο έχει
είναι αλαφρυ για πιάσε το δεν πάει ούτε ένα ακουάρτο
μα εγώ θα σε συμβούλευα κάτι άλλο ν' αγοράσεις
πόσο έχει; - μόνο φράγκα εφτά αφού το θέλεις πάρτο!
Ένα στιλέτο έχω μικρό στη ζώνη μου σφιγμένο
που η ιδιοτροπία μ' έκανε και το 'κανα δικό μου
κι αφού κανένα δε μισώ στον κόσμο να σκοτώσω
φοβάμαι μη καμιά φορά το στρέψω στον εαυτό μου