"Le meteque" - G. Moustaki (- 23/05/2013) & Zazie: https://www.youtube.com/watch?v=O51zyf83mfk "Et nous ferons de chaque jour toute une eternite d' amour, que nous vivrons a en mourir..."
Μαχαιρίτσας και Πυξ Λάξ (πυγμή=μπουνιά και λάκτισμα-κλωτσιά) Ένας Τούρκος στο Παρίσι. Αφιερώνεται σε όλους όσους έχουν πίκρα και θέλουν να ξεχάσουν. Ο στίχος κάτω τα σπάει πραγματικά. http://www.youtube.com/watch?v=lGZA3A-UbFk
Συγχώρα με που γίνομαι μικρός
μα η ανάγκη να σε νιώσω είναι μεγάλη
Μακριά σου νιαουρίζω μοναχός
Μα c' est la vie που λένε και οι γάλλοι
Which side are you on boys?
Which side are you on?
My daddy was a miner
He’s now in the air and sun
He’ll be with you fellow workers
Until the battle’s won
Which side are you on boys?
Which side are you on?
They say in Harlan County
There are no neutrals there
You’ll either be a union man
Or a thug for J. H. Claire
Which side are you on boys?
Which side are you on?
Oh workers can you stand it?
Oh tell me how you can
Will you be a lousy scab
Or will you be a man?
Which side are you on boys?
Which side are you on?
Don’t scab for the bosses
Don’t listen to their lies
Poor folks ain’t got a chance
Unless they organize
Which side are you on boys?
Which side are you on?
akis:-Πάμε για καφέ;
lybe:-Περιμένεις λίγο να πάω τα δίδακτρα στη Γραμματεία;
akis:-ΟΚ. Εγώ τα πλήρωσα χτες. Έμαθα θα σε πάρουν στο πρόγραμμα του ΑΚΤΩΡΑ.
lybe:-Ναι ισχύει. Καλός ο Μπόμπολας. Δίνει πολλά λεφτά στο ΕΜΠ. Δουλεύει κι η αδερφή μου εκεί. Πληρώνεται 500ευρώ το μήνα. Καλά είναι κι αν είναι καλή δεν θα την απολύσουν του χρόνου όπως μπορούν να κάνουν αλλά θα την κρατήσουν με 700ευρώ.
Το τρένο ερχόταν απ' το Βορρά
στο Νότο πήγαινε, στην Αθήνα
σφύριζε πάντοτε μία φορά
κι εμείς μετρούσαμε κι άλλο μήνα
Με τα παράθυρα φωτισμένα
σαν φιλμ που τρέχει και δείχνει εσένα
ξένος στους ξένους, βία εφηβείας
σινεμασκότ της επαρχίας
Είκοσι μέτρα από το σύρμα
και μια ζωή απ' τη ζωή
ο Χάρης βλέπει το φως σαν κύμα
ή να πνιγεί ή να καεί
Μέσα στα μάτια του σέρνονται τρένα
υγρά βαγόνια αλμυρισμένα
κι αποφασίζει να φύγει νύχτα
ψυχούλα μου άρρωστη απόψε ρίχ'τα!
Σαν να περνάει από ναρκοπέδιο
εκεί που φτύνουνε οι σκοποί
ο Χάρης σαν κινούμενο σχέδιο
ανατινάζεται κι όμως ζει
Τρεις μέρες γλίτωνε, Τετάρτη έφυγε
μέχρι το Σάββατο τον είχαν φέρει
πώς το φαντάστηκε;
σκουπίδι φύτρωνε στο πρώτο του άψυχο καλοκαίρι
Μέρες παλεύαμε για να του πάρουμε
ένα του γέλιο να μας γλιτώσει
κανείς δεν το 'λεγε, μα όλοι φοβόμασταν
μήπως το τρένο του εμάς σκοτώσει
Δεν πίστευε πως κάποτε όλα αυτά θα τέλειωναν
βουνά από μερόνυχτα υψώνονταν μπροστά του
μόνος σε μια ζεστή αγκαλιά στο γρήγορο όνειρό του
πήγε να σώσει την καρδιά κι έχασε το μυαλό του
Σταμάτησε να μας μιλά, μόνο τους τοίχους σκάλιζε
και του μυαλού του τάιζε τα άγρια θηρία
πολύ δεν θέλει για να δεις το θάνατο στ' αστεία
αυτό το τρένο φίλε μου μεγάλη είναι ιστορία